Παιχταράδες

Το μοιραίο γλίστρημα του Τζέρναντ

Στα 17 χρόνια παρουσίας του στην πρώτη ομάδα της Λίβερπουλ (τα 12 ως αρχηγός) ο Στίβεν Τζέραρντ φόρεσε πάνω από 700 φορές την κόκκινη φανέλα της Λίβερπουλ! Μέσα σε αυτά τα χρόνια κατάφερε να κατακτήσει τα πάντα με τους «Reds», με εξαίρεση τον τίτλο της Πρέμιερ Λιγκ.

Το 2014 έφτασε μία ανάσα από την κατάκτηση, μετά από ένα απίστευτο σερί νικών της Λίβερπουλ, όμως η μπάλα τα έφερε έτσι ώστε από ήρωας εκείνης της σεζόν να μείνει στην ιστορία ως ο μοιραίος… Το μοιραίο γλίστρημα του Τζέραρντ στο κέντρο του γηπέδου άνοιξε τον δρόμο στην Τσέλσι να πάρει τη νίκη, με τον ίδιο να είναι απαρηγόρητος μετά το τέλος της αναμέτρησης…

«Έκατσα στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου και ένιωσα τα δάκρυα να κυλούν στο πρόσωπο μου. Δεν είχα κλάψει για πολλά χρόνια, αλλά στον δρόμο της επιστροφής για το σπίτι δεν μπορούσα να σταματήσω. Ήταν κάτι που με σκότωνε. Αισθανόμουν μουδιασμένος, σαν να είχα χάσει κάποιο μέλος της οικογένειάς μου. Ένιωθα σαν να χανόταν από μέσα μου ένα τέταρτο αιώνα που είχα περάσει σε αυτόν τον σύλλογο. Δεν είχαν καν προσπαθήσει να σταματήσω τα δάκρυα, καθώς τα γεγονότα του αγώνα έπαιζαν ξανά και ξανά στο κεφάλι μου» διηγήθηκε χαρακτηριστικά!

«Όλο το “Άνφιλντ” τραγουδούσε το “You’ll Never Walk Alone” αλλά εγώ ένιωθα απομονωμένος»

«Στις 27 Απριλίου του 2014, θέλαμε μία νίκη ακόμα και θα ήμασταν σίγουρα πρωταθλητές για πρώτη φορά μετά το 1990. Όμως στο τελευταίο λεπτό του πρώτου μέρους απέναντι σε μία κλεισμένη Τσέλσι, που είχε παραταχθεί από τον Ζοσέ Μουρίνιο για να κόψει την πορεία μας προς τη δόξα, συνέβη. Μία απλή πάσα έγινε το σημείο μηδέν. Πήγα να βρω την μπάλα, αλλά γλίστρησε κάτω από το πόδι μου και εγώ έπεσα στο έδαφος. Η Τσέλσι βγήκε ξαφνικά στην κόντρα και εγώ σηκώθηκα γρήγορα και έτρεχα με όλη μου την καρδιά. Κυνηγούσα τον Ντεμπά Μπα λες και η ζωή μου εξαρτιόταν από αυτό. Ήξερα το αποτέλεσμα σε περίπτωση που δεν τον προλάβαινα. Ήταν όμως ανώφελο. Δεν μπορούσα να τον σταματήσω. Ο Ντεμπά Μπα σκόραρε και είχαν τελειώσει όλα. Χάσαμε 2-0 και η Μάντσεστερ Σίτι πήρε έπειτα το πρωτάθλημα. Ήθελα για τόσα πολλά χρόνια να πάρω αυτόν τον τίτλο με τη Λίβερπουλ και τώρα αυτός απομακρυνόταν. Είχα δώσει τα πάντα στη Λίβερπουλ, στις προπονήσεις, σε σχεδόν 700 παιχνίδια, αλλά δεν μπορούσα να προσφέρω περισσότερα. Αντί όμως να διώξω την μπάλα μακριά ή να κάνω το τάκλιν ή να τη γυρίσω πίσω, εγώ έπεσα» ήταν τα λόγια του εμβληματικού αρχηγού της Λίβερπουλ.

«Όλο το “Άνφιλντ” τραγουδούσε το “You’ll Never Walk Alone” αλλά εγώ ένιωθα απομονωμένος, πολύ μόνος. Ο ύμνος της Λίβερπουλ σου υπενθυμίζει να κρατάς ψηλά το κεφάλι όταν περνάς μέσα από την καταιγίδα. Σου υπενθυμίζει να μη φοβάσαι το σκοτάδι. Σου υπενθυμίζει να περπατάς μέσα από τον αέρα και τη βροχή μέχρι να πεταχτούν και να καούν τα όνειρά σου και να περπατάς με ελπίδα στην καρδιά. Δεν αισθανόμουν όμως ότι μου είχε μείνει άλλη ελπίδα. Αντίθετα έψαχνα να βρω έναν τρόπο για να κρατηθώ στη ζωή και να μην αυτοκτονήσω».

Δείτε χαρακτηριστικά την επίμαχη φάση στο παρακάτω βίντεο:

 

Σχετικά Άρθρα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Back to top button